recenzja - onet.pl

"Galerianki" to film absolutnie przerażający, chociaż nie jest to ani horror, ani nawet thriller, lecz - mam nadzieję - przerysowany obraz współczesnej młodzieży.

Dojrzewanie samo w sobie jest przykre, trudne i bolesne. Kiedy nie masz najnowszego modelu komórki, jest jeszcze gorzej. Alicja (Anna Karczmarczyk) jest spokojną, nieźle uczącą się gimnazjalistką. Skryta, nieśmiała, skromna, postanawia zaprzyjaźnić się z Mileną (Dagmara Krasowska), która pokazuje jej, jak się żyje "na poziomie". Młode bohaterki nie mając oparcia ani w rodzicach, ani w nauczycielach, muszą radzić sobie same a że żyjemy w społeczeństwie konsumpcyjnym, najważniejsza jest kasa. Tytułowe galerianki wyszukują więc w centrach handlowych i klubach sponsorów. Dziani panowie za seks kupują im jeansy, upragnione telefony.

Katarzyna Rosłaniec przygotowała mocny, bezkompromisowy i odważny film. Debiut reżyserki jest jednocześnie kameralny i przebojowy (znakomite użycie kolorów), świetnie dopełniony muzyką O.S.T.R.-a, którego teksty trafnie pointują poruszane przez artystkę kwestie. Jedynym problemem jest nadmierne operowanie negatywnymi schematami i stereotypami. Mamy niemal pełen przekrój dysfunkcyjnych, wręcz patologicznych rodzin od matki bijącej dziecko, przez matkę z kochankiem, po ojca, który "nic nie wie". Trochę trudno uwierzyć, że w otoczeniu żadnej z postaci nie ma choćby jednej pomocnej osoby - babci, ciotki, sąsiadki. Zastrzeżeń nie można mieć natomiast do aktorów, szczególnie Karczmarczyk i Krasowskiej, które z powierzonych im trudnych zadań wywiązały się fantastycznie.

"Galerianki" to historia o potrzebie akceptacji, o poszukiwaniu swojego miejsca w świecie. O roli rodziców, o przyjaciołach, pierwszych miłościach. To film, który miejmy nadzieję wywoła potrzebną dyskusję.

Joanna Moreno